Żulczyk mówi:

nie obchodzą mnie zasady formalne. To, czy punkt kulminacyjny następuje w 2/3 powieści i czy na stronie 153 jest zwrot akcji. Liczy się tylko historia – kim jest bohater główny, kim są drugoplanowe postaci, jakie są między nimi relacje i co z tego wynika. Czy bohater dostaje na końcu to, czego chciał? A może autor mu na to nie pozwolił? Jakie są tego konsekwencje dla historii? Poza tym ważne jest jeszcze to, w jakim świecie to wszystko się dzieje i jak ten świat wpływa na bohatera.

Jakub Żulczyk mocno i bezdyskusyjnie staje po stronie historii, a nie formy, i z tej perspektywy pokaże, jak stworzyć krwistą opowieść, nasączoną esencją narrację, od której nie można się oderwać. Zanim to zrobisz musisz jednak wiedzieć kilka rzeczy, ale przede wszystkim: po co chcesz ją opowiedzieć?

Pisarz wyciśnie z Ciebie odpowiedź podczas warsztatu, na którym czeka Cię seria praktycznych ćwiczeń opartych na budowaniu trzech najważniejszych elementów opowieści: bohatera, fabuły i świata przedstawionego.

Z warsztatu wyjdziesz z pomysłami na wszystkie trzy elementy, więc tym samym zalążkiem opowieści. A co będzie dalej, zależy już tylko od ciebie.

Na warsztaty zapisać się można na tej stronie. Odbędą się w sobotę 24 czerwca. Koszt: 70,01 zł.

Liczb miejsc ograniczona.

Jakub Żulczyk – urodzony w 1983 roku. Prozaik, scenarzysta, dziennikarz kulturalny i twórca scenariuszy filmowych. Jako publicysta współpracował m.in. z „Lampą”, „Machiną”, „Exklusivem”, „Tygodnikiem Powszechnym”. Prowadził stałe rubryki w „Dzienniku”, „Elle” i „Wprost”. W TVP 2 współprowadził program „Redakcja kultury”, a w Radiu Roxy – audycję „Instytut Prosto”.

Artykuł Bohaterowie, fabuła, świat. Jak opowiadać ciekawe historie? Warsztaty pisania z Jakubem Żulczykiem pochodzi z serwisu Czytaj PL.

W rozmowie opowiada o swoich książkach, które mimo wielu różnic są do siebie niezwykle podobne. Fabuła obu jej powieści krąży wokół żeńskich bohaterek, to one w szczególny sposób zostały przez autorkę rozwinięte i zepchnęły na dalszy plan inne postaci. W wywiadzie Eleanor Catton w fascynujący sposób opowiada o tym, jak wzoruje się na wiktoriańskich schematach, jednocześnie kompletnie nie zgadzając się z panującymi wówczas wartościami imperialistycznymi. W rozmowie z Piotrem Żołądziem porusza również temat wyobraźni, którą warto uruchomić na etapie tworzenia bohaterów, by za wszelką cenę pokazać prawdę. Autorka twierdzi, że nie mamy do niej dostępu bezdyskusyjnie, zawsze wgląd w nią jest w jakiś sposób uwarunkowany. Nie mogło również zabraknąć komentarza w sprawie krytyki rządu nowozelandzkiego, której pisarka dopuściła się w 2015 roku.

Eleanor Catton (ur. 1985) – nowozelandzka pisarka urodzona w Kanadzie. Debiutowała w 2008 roku powieścią “Próba” (“The Rehearsal”), którą wydała jako pracę magisterską po ukończonych studiach kreatywnego pisania. Największą popularność przyniosła jej druga powieść “Wszystko, co lśni” (“The Luminaries”) wydana w 2013 roku. Rok później, w wieku 28 lat, została za tę książkę wyróżniona nagrodą Bookera i została równocześnie najmłodszą kandydatką do nagrody, a później jej laureatką. W styczniu 2015 roku wywołała burzę medialną po tym, jak skrytykowała rząd Nowej Zelandii za brak odpowiedniej interwencji i pomocy ofiarom przemocy seksualnej. Pisarka była jednym z najważniejszych gości 8. edycji Conrad Festivalu w Krakowie.

Krakowskie Biuro Festiwalowe: Audiowizualna biblioteka pisarzy „Writers in Motion” to długofalowy projekt realizowany przez Krakowskie Biuro Festiwalowe. Dzięki wywiadom przed kamerą powstają audiowizualne sylwetki pisarzy polskich i zagranicznych, zarówno tych mieszkających w Krakowie, jak i tych, którzy odwiedzają miasto podczas licznych wydarzeń literackich.

Artykuł Wiktoriańskie fascynacje Eleanor Catton – wywiad [wideo] pochodzi z serwisu Czytaj PL.

Pisarka opowiada o indywidualności swoich bohaterów, podkreśla dystans, jaki pisarz musi mieć do otaczającej go rzeczywistości i do pisania powieści. Wspomina o bardzo mocnym wpływie psychologii na jej twórczość. Opowiada o przesłaniu, jakie niesie jej ostatnia książka “Księgi Jakubowe”. Tokarczuk podkreśla również psychoanalityczną rolę powieści, gdzie poruszone zostały relacje polsko-żydowskie, których obecny brak powoduje “bóle fantomowe”.

Wywiad został przeprowadzony jeszcze przed premierą “Ksiąg Jakubowych”, za którą Olga Tokarczuk dostała Nagrodę Nike 2015. Z pisarką rozmawiali Filip Skowron i Michał Koza.

Olga Tokarczuk – pisarka, poetka, autorka scenariuszy i eseistka. Urodziła się w 1962 roku w Sulechowie. Na swoim koncie ma 13 powieści i zbiorów opowiadań. Jest jedną z najpoczytniejszych polskich autorek, wielokrotnie nominowana i wyróżniana najważniejszymi nagrodami literackimi, zarówno w Polsce, jak i za granicą. Największą popularność przyniosły jej powieści “Bieguni” i “Księgi Jakubowe”, za obie otrzymała Nagrodę Nike. Wyróżniona została również Nagrodą im. Kościelskich, Paszportem Polityki i Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Debiutowała w 1989 roku tomikiem poezji “Miasto w lustrach”, a jej pierwszą powieścią wydaną cztery lata później była “Podróż ludzi księgi”. Na podstawie książki “Prowadź swój pług przez kości umarłych” (2009) wraz z Agnieszką Holland napisała scenariusz do filmu “Pokot” (2017). Produkcja została nagrodzona Srebrnym Lwem na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie.

Artykuł Prowincjonalizm wg Olgi Tokarczuk – wywiad [wideo] pochodzi z serwisu Czytaj PL.

Organizując drugą edycję Kursu Kreatywnego Pisania Miasta Literatury UNESCO, tym razem poświęconą wyłącznie kryminałom, przygotowaliśmy dla dwunastu uczestników intensywny plan zajęć przygotowujący ich do odważnego wejścia na rynek wydawniczy. Podczas dziesięciu zjazdów weekendowych młodzi twórcy spotkali się z Katarzyną Bondą, Katarzyną Puzyńską i Mariuszem Czubajem. Oprócz wykładów z pisarzami czekały na nich: rozmowy z psychologiem twórczości, zajęcia z ekspertem od prawa autorskiego, konsultacje z czołowymi redaktorami największych krakowskich wydawnictw, dyskusje z krytykiem literackim, a także prezentacje z ekspertem od wystąpień publicznych i specjalistą od marketingu literatury. Do napisania kryminalnych opowiadań przygotował ich nawet policyjny profiler, który opowiedział o tworzeniu wiarygodnego bohatera powieści kryminalnej. Nie obyło się też bez ćwiczeń redaktorskich i wytężonej pracy pod okiem Filipa Modrzejewskiego, redaktora w wydawnictwie W.A.B., który od lat pracuje z Zygmuntem Miłoszewskim. Dla grupy naszych kursantów stał się nieocenionym przewodnikiem po tworzeniu powieściowych perełek.

Sprawdzianem formy dla młodych pisarzy okazał się ostatni projekt – napisanie na podstawie nabytej wiedzy kryminalnego opowiadania. Dwanaście niezwykłych, różnorodnych historii trafiło do przygotowanej przez nas Antologii, którą możecie pobrać, klikając na ten link.

Cztery wyróżnione przez organizatorów opowiadania zostały umieszczone na początku książki. „Astronauci” Bartka Boruckiego to literackie nawiązanie do „Whiplash!”, czyli kameralna i wyrafinowana historia o niezwykłej przygodzie artystycznej i muzycznej. „Przez krew” Pawła Graczaka to opowieść wykraczająca poza klasycznie rozumiany kryminał, zręcznie łącząca w sobie elementy thrillera i powieści grozy. „Zderzacz albo zimowa opowieść” Joanny Łopusińskiej jest przemyślaną i niespiesznie rozwijającą się narracyjną układanką ze świetnie zarysowaną warstwą obyczajową, zaś wciągające i pełnokrwiste „Demony” Jakuba Trzeciaka udowadniają, że młody twórca ma wszelkie zadatki na rasowego pisarza, gotowego, by dołączyć do grona popularnych autorów.

Wszystkich absolwentów Kursu, których opowiadania trafiły do Antologii, gorąco polecamy uwadze zarówno czytelników, jak i wydawców. Jesteśmy przekonani, że powtórzą oni sukcesy naszego absolwenta pierwszej edycji Kursu – Ahsana Ridha Hassana – który ma na swym koncie współpracę z trzema wydawnictwami oraz największą w Polsce agencją literacką, BookLab. Jego wciągające książki – debiutancka „Wieża” (wyd. Novae Res), powieść fantasy „Trupojad i dziewczyna” (wyd. Genius Creations), a także opowiadanie w zbiorze „Eksplozje” (wyd. Wielka Litera) – znalazły wiernych czytelników i udowodniły, że pisania można się nauczyć. Wierzymy, że równie imponujące osiągnięcia czekają na absolwentów tegorocznej edycji. Zapraszamy do lektury!

Kurs, którego koncepcję merytoryczną opracowały Karolina Macios i Magdalena Zielińska – redaktorki z wieloletnim doświadczeniem wydawniczym – jest elementem programu wsparcia debiutów literackich w Krakowie Mieście Literatury UNESCO. Należy do niego także przyznawana corocznie Nagroda Conrada, mająca wyróżnić najlepszych debiutantów i ułatwić im drogę dalszej kariery, a także comiesięczne, weekendowe warsztaty pisania z prozaikami, dziennikarzami i reporterami organizowane w ramach cyklu Kursu Kreatywnego Pisania. Wiedzę młodych pisarzy uzupełniają również otwarte spotkania z redaktorami nabywającymi polską prozę dla największych wydawnictw w kraju. Wszystkie te wydarzenia zapowiadają trzecią edycję Kursu Kreatywnego Pisania, która rozpocznie się już w październiku!

Artykuł Prezentujemy Antologię Kursu Kreatywnego Pisania Kryminałów pochodzi z serwisu Czytaj PL.

Autor opowiedział o wpływie Provincetown na jego proces twórczy (a może o jego braku?). Wspomina również o roli, jaką w jego życiu odegrały baśnie, a także odpowiada na pytanie, czy można baśnią nazwać powieść, pomimo iż nią nie jest. Pisarz opisuje także sytuacje, w których kojarzony jest tylko przez pryzmat swojej najpopularniejszej powieści – „Godziny” – oraz wyjaśnia swoje podejście do tej sprawy.

Michael Cunningham urodził się w 1952 roku w Cincinnati (Ohio), a wychowywał się w Pasadenie w Kalifornii. Ukończył literaturę na Uniwersytecie Stanforda oraz uzyskał stopień magisterski na Uniwersytecie Iowa. Jedno z jego krótkich opowiadań publikowanych w „The Atlantic Monthly” i „Paris Review” – „White Angel” (stanowiące część pierwszej książki Cunninghama „Dom na krańcu świata”) zostało w 1989 roku opublikowane na łamach „The New Yorker” i wybrany do antologii najlepszych opowiadań amerykańskich „Best American Short Stories”. W 1993 roku otrzymał Stypendium Guggenheima, a w 1998 – National Endowment for the Arts Fellowship. Po publikacji swojej drugiej książki – „Z ciała i z duszy” – zdobył nagrodę literacką Whiting Writers Award. Za jego najważniejsze dzieło uważa się „Godziny” opublikowane w 1998 roku. Utwór otrzymał wiele prestiżowych nagród, m.in. Pulitzera, PEN/Faulkner Award oraz Gay, Lesbian, Bisexual, and Transgendered Book Award. W 2005 roku opublikował swoją czwartą książkę, „Wyjątkowe czasy”, która ukazała się w Polsce w czerwcu 2006 roku nakładem Domu Wydawniczego Rebis.

Artykuł Co „Królowa Śniegu” ma wspólnego z kokainą? – wywiad z Michaelem Cunninghamem [wideo] pochodzi z serwisu Czytaj PL.

Posłuchajcie rozmowy z pisarzem nagranej w ramach Festiwalu Conrada 2016 na dachu słynnego „Okrąglaka” na krakowskim Kazimierzu. Szczepan Twardoch – prozaik, autor powieści i opowiadań. Pochodzi z Górnego Śląska. Przebył długą drogę od opowiadań z gatunku fantastyki do powieści „Morfina”, za którą w 2012 roku otrzymał Paszport Polityki oraz Nagrodę Czytelników Nagrody Literackiej Nike. Jego zbiór opowiadań „Tak jest dobrze” został nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia, podobnie jak rok później „Morfina”. W 2015 roku ukazała się jego kolejna powieść „Drach”, w której historia i Śląsk odgrywają szczególną rolę. Otrzymał za nią Nagrodę Fundacji im. Kościelskich. „Morfina” została przełożona na język niemiecki, francuski, węgierski, serbski i czeski. Na niemiecki przetłumaczony został również „Drach” – we wrześniu 2016 roku przekład ten otrzymał nagrodę Berlin Brücke. W październiku 2016 roku ukazała się nowa powieść Twardocha „Król”.

Artykuł Czy Hemingway boksował równie dobrze jak Muhammad Ali? – wywiad ze Szczepanem Twardochem [wideo] pochodzi z serwisu Czytaj PL.

„Pretekstem do tej zakrojonej na szeroką skalę akcji są niezwykłe jubileusze: Rok Conrada, Rok Wyspiańskiego, Rok Awangardy Krakowskiej oraz zbliżające się obchody stulecia urodzin Stanisława Lema” – wylicza Andrzej Kulig, Zastępca Prezydenta Miasta Krakowa ds. Polityki Społecznej, Kultury i Promocji Miasta. – „Czas inauguracji projektu wybraliśmy nieprzypadkowo: to właśnie 23 kwietnia na całym świecie obchodzony jest Dzień Książki i Praw Autorskich. Natomiast jako miejsca spotkań z literaturą zaproponowaliśmy skrzyżowania ważnych tras komunikacyjnych, węzły przesiadkowe i ulice Krakowa, miasta – które od 2013 roku nosi zaszczytne miano Miasta Literatury UNESCO”.

Do projektu wybrano sześć krakowskich przystanków komunikacji miejskiej (TAURON Arena Kraków Wieczysta, Centrum Kongresowe ICE przy Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, Osiedle Jagiellońskie w stronę Ronda Hipokratesa, Rondo Matecznego, Filharmonia Krakowska i Plac Inwalidów), zlokalizowanych przy największych węzłach przesiadkowych. Na pół roku zamieniono je w wyjątkową galerię, prezentującą motywy literackie, charakterystyczne dla wielkich twórców: Stanisława Wyspiańskiego, Josepha Conrada, Stanisława Lema i poetów spod znaku Awangardy Krakowskiej. „Mieszkańcy Krakowa zauważą je bez trudu. Każda z wiat jest małym dziełem sztuki zaprojektowanym przez znanego artystę grafika. – podkreśla Robert Piaskowski, Zastępca Dyrektora ds. Programowych Krakowskiego Biura Festiwalowego, operatora programu Kraków Miasto Literatury UNESCO, w ramach którego realizowany jest priorytet: Literatura i przestrzeń publiczna.  – Do projektu zaprosiliśmy m.in.: Przemka Dębowskiego – cenionego autora okładek książkowych, m.in. serii okładek do nowego wydania dzieł Stanisława Lema, Tomasza Budzynia – autora plakatów i kreacji wydarzeń oraz Mateusza Kołka, który ma na swoim koncie współpracę z największymi polskimi tytułami prasowymi, a także jest autorem murali”.

Forma Przystanku Awangardy Krakowskiej, zaprojektowanego przez Tomasza Budzynia, nawiązuje do pierwszych awangardowych fascynacji nowoczesnym miastem, szybkością i mechaniką. Oprawa graficzna Przystanku Josepha Conrada jest dziełem znanego krakowskiego grafika– Mateusza Kołka. Jego projekt nawiązuje do oryginalnej wyobraźni autora „Jądra ciemności”. Na tym przystanku uczestnicy będą nie tylko podziwiać niezwykły projekt grafika ale, także reportaże z archiwalnych edycji Festiwalu Conrada. Z kolei Przystanek Stanisława Lema, zaprojektowany przez Przemka Dębowskiego, zachwyci odbiorcę bogactwem fantastycznych światów autora i trafnością futurystycznej wizji, urzeczywistniającej się dziś na naszych oczach.

Aż dwa przystanki – na Placu Inwalidów oraz koło Filharmonii Krakowskiej – inspirowane są twórczością Stanisława Wyspiańskiego. Dużą wystawę prac tego artysty otworzy w listopadzie Muzeum Narodowe w Krakowie, jeden z partnerów akcji. Na ekspozycji będzie można oglądać nie tylko kolekcję malarstwa portretowego i pejzażowego krakowskiego geniusza, ale również projekty witraży do okien katedry wawelskiej, kościoła Franciszkanów i Domu Towarzystwa Lekarskiego, rysunki ołówkiem, tuszem i węglem, projekty  scenograficzne oraz  typograficzne, a także archiwalne fotografie. Inspirowane twórczością Stanisława Wyspiańskiego przystanki to prace krakowskiego studia projektowego ARTFM. Ten pod Filharmonią inspirowany jest witrażami, które można zobaczyć w pobliskim kościele franciszkanów. Przystanek przy Placu Inwalidów zaprasza do wejścia w widziane oczyma Wyspiańskiego baśniowe Planty o świcie. „Cieszę się niezmiernie, że Wyspiański, o którym Kraków trochę ostatnio zapomniał, wraca do swojego miasta. Temu służy wystawa, którą otworzymy w listopadzie w Muzeum Narodowym w Krakowie, ale również takie akcje, jak Przystanki Literackie czy powstanie Szlaku Stanisława Wyspiańskiego” – mówi Łukasz Gaweł, zastępca Dyrektora MNK ds. Strategii, Rozwoju i Komunikacji.

„Chcemy przypomnieć mieszkańcom Krakowa, że literatura może i powinna być ozdobą naszego miasta i jest jego ważną częścią. Dzięki takim projektom, jak ten, literatura wychodzi z bibliotek i księgarni i ma szansę zyskać nowych odbiorców” – podkreśla Robert Piaskowski. Dlatego szczególną wagę przyłożono do strony multimedialnej projektu i możliwości interakcji. Na każdym z przystanków dostępny jest kod QR obsługiwany przez aplikację partnera akcji – Woblink. Dzięki naszemu modułowi Czytaj PL (dostępnemu w aplikacji Woblink – link do niej znajdziecie po prawej stronie ), największej akcji promującej czytelnictwo na świecie, po zeskanowaniu kodu można za darmo pobrać e-booki ze specjalnej kolekcji z dziełami autorów oraz najważniejszymi opracowaniami ich twórczości. Czekając na autobus lub tramwaj, każdy może za darmo posłuchać audiobooka z „Bajkami robotów” Stanisława Lema, przeczytać nowe tłumaczenie „Jądra ciemności” Josepha Conrada, opracowanie „Polskie dziedzictwo Conrada” Rafała Kopkowskiego czy książkę „Podróże z Conradem. Szkice” autorstwa Agnieszki Adamowicz-Pośpiech.

Dodatkowo Krakowskie Biuro Festiwalowe udostępniło portalowi CzytajPL.pl zasoby serwisu przygotowanego na potrzeby realizowanej od 2015 roku akcji Kody Miasta : zdjęcia, biogramy i materiały audio, zarówno w polskiej jak i angielskiej wersji językowej. Znajdziecie je TU. To prawdziwe perełki: swoje wiersze czytają Jalu Kurek („Kraków 422”) i Julian Przyboś („Znak”), posłuchać można także utworu „Kwiat ulicy” Tadeusza Peipera w interpretacji Grzegorza Turnaua oraz czytanego przez Piotra Czarnotę „Poematu dla dorosłych” Adama Ważyka.

Firma AMS największa firma reklamy out-of-home w Polsce, zapewniła przystankom najwyższą jakość techniczną.

„W AMS mówimy, że to co robimy, to nie tylko biznes. Chcemy, żeby na co dzień nasze nośniki służyły nie tylko komercyjnym kampaniom, ale pomagały także w promocji ważnych wydarzeń kulturalnych. Dlatego  cieszymy się, że możemy współorganizować tak znakomity projekt – mówi Grażyna Gołębiowska, Dyrektor Działu Komunikacji Marketingowej i PR w AMS. – Na czas trwania akcji wyłączyliśmy ze sprzedaży sześć wiat przystankowych, zmieniając je w multimedialne tematyczne przystanki. Na początku przygotowaliśmy folie, którymi okleiliśmy szyby i wiaty w całości, a dzięki drukowi soczewkowemu uzyskaliśmy specjalne efekty – głębi i animacji na statycznym layoucie. W kolejnych etapach dodamy m.in. urządzenia mp3, za pomocą których będzie można poznać literackiego twórcę oraz działania z obszaru aromamarketingu – dodaje Gołębiowska.

Organizatorzy: Miasto Kraków, Krakowskie Biuro Festiwalowe, Muzeum Narodowe w Krakowie i AMS.

Partner strategiczny: Woblink/CzytajPL.

Partnerzy akcji: Wydawnictwo Literackie, Wydawnictwo ZNAK, Biblioteka Internetowa Wolne Lektury, Wydawnictwo Universitas , www.lem.pl.   

Projekt wspiera Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie.

Artykuł Krakowskie Przystanki Literackie pochodzi z serwisu Czytaj PL.

Książka, która zmieniła Twoje życie?

„Baśnie udokumentowane” Krzysztofa Kąkolewskiego i „Reporterów sposób na życie” Marka Millera, bo dzięki nim chciałem zostać reporterem. Pierwszą przeczytałem w wieku 14 lat, drugą –  w wieku 18.

Książka, którą właśnie czytasz?

„Przypadki inżyniera ludzkich dusz” Josefa Škvorecký’ego, ponieważ jako wydawca wydaję ją  w marcu *, chcę sobie ją więc przypomnieć w szczegółach.

Ulubiona książka z dzieciństwa?

„Pięcioro dzieci i coś”, „Historia amuletu” i „Feniks i dywan” Edith Nesbit.

Książka do której często wracasz?

„Śniadanie mistrzów” Kurta Vonneguta  – zaglądam do niej na chybił trafił, kiedy sam coś piszę. Dla podniecenia mózgu.

Twój ulubiony bohater literacki to…?

Momo – sierota wychowywany przez starą prostytutkę panią Rozę w „Życiu przed sobą” Emile’a Ajara.
Zdjęcie autora pochodzi ze strony Wikipedia.org. Zostało wycięte z kadru z podcastu autorstwa Borysa „Podkastera” Kozielskiego i Bartłomieja Werewki zmontowanego przez Michała Tomczaka. Udostępnione na licencji CC BY 2.0

* Wywiad przeprowadzony w styczniu 2017 r.

Artykuł Książki, które zmieniły życie Mariusza Szczygła pochodzi z serwisu Czytaj PL.

Książka która zmieniła Twoje życie?

„Miasteczko Salem” Stephena Kinga. Jedna z najlepszych powieści średniego pisarza, którym kiedyś byłem zafascynowany. Miałem 14 lat, kupiłem wydanie z lśniącym wampirem na okładce, przeczytałem w dwie noce i pomyślałem „Hej, ja też chcę pisać!”.

Książka którą właśnie czytasz?

„Dom z liści” Marka Z. Danielewskiego. Jego słynna powieść doczekała się wreszcie polskiego wydania. Zdumiewa nie tylko nowatorską (przynajmniej na fantastykę) formą, ale i treścią. Danielewski niesamowicie pisze o Niewyjaśnialnym, zaszytym tak w świecie, jak i między ludźmi, o tej potwornej tajemnicy, która sprawia, że tak trudno być nam razem ze sobą, blisko, w szczęściu.

Ulubiona książka w dzieciństwie?

„Dolina bez wyjścia” Thomasa Mayne Reida. Dostałem ją od ojca, bo była o zwierzętach, które znałem dotąd jako przyjemne, naturalnie oswojone. Reid w tym niewielkim dziełku odsłonił przede mną okrucieństwo przyrody ze wskazaniem na przerażającego i mściwego słonia samotnika. Byłem wstrząśnięty. Czytałem wielokrotnie i już nigdy nie wróciłem do Szklarskiego.

Książka, do której często wracasz?

„Tako rzecze Zaratustra” Fryderyka Nitzschego. Mam prawie czterdzieści lat, w moim wieku Nietzsche właśnie popadał w obłęd, a ja przestaję mu wierzyć. Nie obchodzi mnie wola mocy i lew przemieniający się w dziecię. Ale „Zaratustra” wciąż skrywa mądrość i wiele pięknych fragmentów. Nawet jeśli to piękno, ta mądrość biorą się z szaleństwa.

Twój ulubiony bohater literacki?

Huckleberry Finn. Bo najważniejsza jest wolność.

Łukasz Orbitowski rozpoczął swoją karierę od publikowania horrorów i utworów fantastycznych, by stać się później rozpoznawalny jako twórca literatury obyczajowej. Laureat Paszportu Polityki, Nagrody Literackiej Gdynia, nominowany do Nagrody Literackiej Nike. Rodowity krakowianin, fan muzyki metalowej.

Artykuł Książki, które zmieniły życie Łukasza Orbitowskiego pochodzi z serwisu Czytaj PL.

Książka, która zmieniła Pańskie życie?

Do dzisiaj nie wiem, dlaczego denerwowało mnie, kiedy niektórzy koledzy mówili na mnie „Kozera”. 

Największy wpływ na moje postępowanie w młodych latach miała „W pustyni i w puszczy”. Chciałem być tak odważnym, odpowiedzialnym i opiekuńczym chłopcem jak Staś. Byłem też dumny, że samodzielnie przeczytałem taką „cegłę”, bo tak nazywaliśmy grube książki.

Książka, którą właśnie Pan czyta?

Dostałem od kolegi Piotra Drążkiewicza, jednego z darczyńców, piękny album „Biały marsz”, wydanie II. Śledzę z uwagą informacje w nim zawarte, by po raz kolejny przekonać się, że nie chodziło tylko o… odwołanie juwenaliów.
Druga pozycja to „W szybie pociągu”. To bardzo osobiste i urocze wspomnienia Lidii Chrzanowskiej-Cudzich, które wręczyła mi po moim recitalu w Nowym Targu. W dedykacji napisała: „Na pamiątkę Kochanemu Marcinkowi, najstarsza wielbicielka Jego Talentu”…

Ulubiona książka z dzieciństwa?

Najpierw były wielokrotnie czytane przygody „Tytusa, Romka i A’Tomka”. Wtedy jeszcze nie wiedziałem, że to komiksy! Na najwyższym stopniu podium są jednak „Chłopcy z Placu Broni”. Oczywiste, że moim idolem był Nemeczek. W rodzinnym Wielopolu mieliśmy taką bandę: Andrzej, Janek, Janusz, a w wakacje do bandy dołączali Marek i Jarek i młodszy brat Janka, Andrzej. Pozdrawiam Was, chłopaki… 

Książka, do której często Pan wraca?

Często wracam do wspomnień Kazimierza Tymińskiego „Uspokoić sen”. Pochwalę się, że odkryłem tę pozycję znacznie wcześniej niż autorzy filmu fabularnego „Kornblumenblau”, który powstał na podstawie wspomnień autora z pobytu w obozie… niemieckim!

Pański ulubiony bohater literacki?

W najmłodszych latach, po Nemeczku i Stasiu Tarkowskim, moimi idolami byli Janek Kos, ten od Marusi, i Winnetou. W czasach licealnych przegrali z… Kmicicem, ale po nawróceniu! 

Artykuł ilustruje zdjęcie Marcina Dańca wykonane przez Jarosława Kruka.
źródło: Wikipedia.org

Artykuł Książki, które inspirowały Marcina Dańca pochodzi z serwisu Czytaj PL.